Mek's Reispagina's
(Vrij) Kamperen
Tips
Caribean 2000
Griekenland 2001
PyreneeŽn 2002
Griekenland 2003
Japan 2003
Ardennen 2003
Swalmen 2003
Eifel 2004
PyreneeŽn 2004
Turkije 2005
Frankrijk 2005
Mijn club
Links
Contact
Spelletje
Vrij-kamperen
 
Al weer vijf jaar kamperen we er met onze camper op los. Wij (vader en moeder van vier dochters) verblijven soms op een camping, en soms kamperen we ook gewoon in het 'wild'. En als ik dit zo schrijf, ben ik altijd een beetje bang dat er mensen zijn, die de term 'wild kamperen' uitleggen als: alle regels aan je laars lappen en alleen maar je eigen gang gaan. Niets is minder waar.
Onze tochten zijn bijna altijd wel een gevoelszaak, gebaseerd op een verblijf in de natuur of in een omgeving met veel cultuur. We zijn altijd echte trekkers geweest (ook vroeger met de vouwwagen en de caravan al). Plannen doen we best wel, maar gebruiken deze ideeŽn puur om er ook eens van af te kunnen wijken. Je zou kunnen zeggen dat we de vakantie zichzelf laten ontrollen, waarbij we ook gebruik maken van de ervaringen van anderen. Deze expertise halen we veelal van het Internet of uit die geweldige Duitse informatieboekjes van WoMo. Verder heb ik een enorme uitgebreide (digitale) collectie artikelen en knipsels over landen, gebieden, tochten en campings.
Tijd kennen we nauwelijks, we komen als we er zijn en gaan weg als we daar weer aan toe zijn. We zetten zomaar de boel aan de kant bij een fraai strandje of gaan lekker zwemmen in een beekje of meertje als we er langsrijden. We kunnen er rustig de hele avond een fles wijn drinken, blijven er overnachten en trekken de volgende ochtend na de koffie weer verder. We zien het allemaal wel. Vrijheid, ongebondenheid en tijdloosheid.
 
Iedere dag in onze vakantie proberen we weer - zoals we dat noemen - ergens op een kalenderplaatje te gaan staan. Op een heerlijke plek waar je nog echt kunt genieten. Alleen al door daar op die plek te zijn. Meestal kiezen we voor dit soort overnachtingen een rustige locatie waar hooguit wat plaatselijk verkeer komt. Een stil landweggetje, een strandje, een boomgaard, een stille bergpas, of een paadje langs een meertje of riviertje. Dat lukt ons lang niet altijd. Tegenwoordig ervaren we steeds meer dat er niet gekampeerd mag worden in bepaalde gebieden, omdat de overheid daar een stokje (met een bord erop) voor steekt. Het zal zijn redenen wel hebben. Ook, moet ik zeggen, verblijven wij regelmatiger op (kleine) campings vanwege het feit, dat we (met name ondergetekende) erg veel last heeft van de warmte en dientengevolge de voorkeur geeft aan een plek met stroomvoorziening, zodat in ieder geval de airco de temperatuur naar (voor mij) aanvaardbare proporties reduceert.
 
Vrij kamperen kent vele verrassingen. Iedereen die iets onderneemt in het leven gaat een risico aan. Leven zonder risico bestaat feitelijk niet. Als je helemaal niets zou ondernemen, heb je zelfs al een vergroot risico op een hartinfarct. Bepaalde risico's nemen, maakt het leven leuker. Risico's kun je inschatten (maar nooit uitsluiten). Als je op vakantie gaat, is de kans dat je met je auto verongelukt vele malen groter dan de kans dat je in je camper wordt vermoord, om het maar even zo recht voor z'n raap te zeggen. Over dat autogevaar hoor je niemand. Maar ja, zo nu en dan worden we dan toch uiteindelijk een keer opgeschrikt door een gebeurtenis waarbij een camperaar op ongelukkige wijze iets ergs is overkomen. Zo'n gebeurtenis wordt naar mijn oordeel echter in de meeste gevallen meteen als kenmerkend voor het vrij kamperen gekenschetst. En toch is vrij kamperen in mijn ogen echt niet bijzonder gevaarlijk. Volgens mij is er om verantwoord vrij te kamperen een enkele belangrijke voorwaarde en die heet 'gezond boerenverstand'. Dat begint al bij de basis. We proberen altijd gewoon op te gaan in de omgeving, waarin we ons op dat moment bevinden. En natuurlijk mag en kan je dan nooit op zo'n plek rotzooi achterlaten of de boel beschadigen, zodat dit bij de eigenaar of de plaatselijk bevolking irritatie kan opwekken. Hele normale zaken, zou je zo zeggen, maar hoe vaak tref je niet achtergelaten rotzooi van anderen aan?
 
In de gebieden waar vrij kamperen niet kan, mag of gaat, bezoeken we voor de overnachting dan ook gewoon een eenvoudige camping, zonder de tegenwoordig normaal gevonden toeters en bellen. Voor ons geen animatie, disco en zwemparadijzen. Gewoon in alle rust bij een boerencamping op een veldje of op een eenvoudige camping in een rustig hoekje. Door dit te doen, kweek je ook geen onrust bij deze lokale ondernemers en loop je ook niet het risico weggestuurd te worden door de plaatselijke hermandad.
 
Een dief is (net) een ondernemer. Hij wil op een listige wijze jouw geld tot het zijne maken. Hij maakt een analyse van het te verwachten gewin, van de moeilijkheden en de gevaren die hij detecteert en van de snelheid waarmee de actie kan worden afgerond. Onze filosofie is dat je geen aantrekkelijke prooi moet zijn. Het boerenverstand leert dat reizen naar zeer toeristische gebieden via drukke autoroutes in een camper waar de luxe en de vermogendheid vanaf straalt, dat dan het risico simpelweg toeneemt.
 
Ik zou samenvattend willen stellen dat vrij kamperen iets voor specialisten en echte liefhebbers is. Naar mijn smaak moet je je er op de juiste wijze op voorbereiden en niet ondoordacht ergens gaan staan als dat toevallig zo maar uitkomt. Misschien moet je soms ook helemaal niet aan beginnen. Dat betekent zeker niet dat ik vrij kamperen wil afraden. Misschien is het bovenstaande voor hen juist aanleiding om het eens te proberen, want vrij kamperen kun je leren. Wissel ervaringen uit met anderen, maak eens een vrijblijvend praatje met een andere camperbezitter. Je houdt het niet voor mogelijk op hoeveel bijzonder mooie plekjes je dan - naar ons gevoel veilig - de nacht kunt doorbrengen. Daar komt bij dat het een heel leuke sport is om iedere dag een mooi plekje te 'scoren'. Dan sta je uiteindelijk toch maar weer op dat eerder genoemde kalenderplaatje.
 
Robert Mekking
Sambeek
 
 
Zo staan we op een strand
 
Of tussen de schapen
 
Koeien en paarden kunnen ook
 
Olijfbomen zijn prima
 
Een meertje uiteraard ook
 
Maar dan wel met kampvuur
 
En onze eigen dakhaas
 
Ontbijt aan een weiland
 
Met koeien als toeschouwers
 
In het bos kan ook
 
Of gewoon op een camping